تبليغاتX
اشک آسمان
به اشک آسمان خوش آمدی از طرف سیده شکوفه بهار یا علی حیدر مدد یا مهدی ادرکنی عشقم ابوالفضل
قَالَ الحُسَینِ بنِ عَلي(عَلَیهِ السَّلامِ): مَا أخَذَ اللهُ أحد إلاّ وَضعَ عَنهُ طاعَتَه وَ لا أخَذ قُدرَته
إلاّ وضعَ عَنهُ کَلَّفتَه.

امام حسین(علیه السلام) فرمود: خدا توان کسی را نگیرد جز اینکه بار طاعتی از او بردارد،
و نیز او را نستاند جز اینکه تکلیفی از او ساقط کند. (۱)

 یا مُقَلبَ القُلوُبِ و الابصار

 یا مُدَبـــِرَ اللَــــیلِ و النّــَهار

 یا مُحَوِّلَ الـحَولِ والاَحــوال

 حَوِّل حالِنا اِلی اَحسَنِ الحال

 

 

  اربعين سيد وسالار شهيدان حضرت حسين بن علي (ع) را به پيشگاه قطب دايره ي عالم امكان حضرت

بقية ا... العظم حجت بن الحسن العسگري روحي ارواحنا ه له الفداء وتمام شيعيان جهان تسليت مي گويم

 

  ** عـرش بـر جـلـوۀ رخـسـار حسین(ع) مـی نـازد **
                                        **
عـرش بـر اشـک عــزادار حسین(ع) مـی نـازد **

     ** قـبـر شـش گـوشـه بـه زوّار حسین(ع) مـی نازد **
                                        **
کــربـلاء هــم بــه علمدار حسین(ع) مــی نــازد **

     ** فاطمه(س) ام ابــیـهــا ، بــه حسین(ع) مــی نــازد **
                                        **
هـمـه جـا زینب کبری(س) بـه حسین(ع) مـی نازد **

     ** این حسین) کـیسـت کـه مـحبوب تمام دلهاست **
                                        **
او حسین(ع) است حسین(ع)، میوۀ قلب زهراء(س) **

 

وصیت نامه امام حسین (ع) :

بسم الله الرحمن الرحيم. هذا ما أوصي به الحسين بن علي إلي أخيه محمد بن الحنفية إن الحسين يشهد أن لا إله إلا الله وحده لا شريک له و أن محمداً عبده و رسوله جاء بالحق من عنده و أن الجنة حق و النار حق و الساعة آتية لاريب فيها و أن الله يبعث من في القبور و أني لم أخرج أشراً و لا بطراً و لا مفسداً و لا ظالماً و إنما خرجت لطلب الإصلاح في امة جدي(صلي الله عليه و آله ) أريد أن آمر بالمعروف و أنهي عن المنکر و أسير بسيرة جدي و أبي علي بن أبي طالب فمن قبلني يقبول الحق فالله أولي بالحق و من رد علي هذا أصبر حتي يقضي الله بيني و بين القوم و هو خيرالحاکمين، و هذه وصيتي إليک يا أخي! و ما توفيقي إلا بالله، عليه توکلت و إليه أنيب.

شیعیان عید نگیرید که ایام عزاست

اربعین پسر فاطمه ماه شهداست

گشته تخریب حریم دو امام معصوم

 یا مُقَلبَ القُلوُبِ و الابصار

 یا مُدَبـــِرَ اللَــــیلِ و النّــَهار

 یا مُحَوِّلَ الـحَولِ والاَحــوال

 حَوِّل حالِنا اِلی اَحسَنِ الحال

 

 

.....::عالم غرق غم است::.....رحلت ختم رسل قتل حسن داغ رضاست

مدينه! كاروانى سوى تو با شيون آوردم‏

ره آوردم بود اشكى كه، دامن دامن آوردم

مدينه! در به رويم وا مكن! چون يك جهان ماتم‏

ولى اكنون گلاب حسرت از آن گلشن آوردم!

اگر موى سياهم شد سپيد از غم، ولى شادم‏

كه مظلوميت خود را گواهى روشن آوردم

اسيرم كرد اگر دشمن، بجان دوست خرسندم‏

به پايان خدمت خود را به نحو احسن آوردم

مدينه! يوسف آل على را بردم، و اكنون‏

اگر او را نياوردم، از و پيراهن آوردم!

مدينه! از بنى هاشم نگردد با خبر يك تن؟ ! 

كه من از كوفه، پيغام سر دور از تن آوردم!

مدينه! اگر به سويت زنده برگشتم، مكن منعم‏

كه من اين نيمه جان را هم به صد جان كندن آوردم!

مدينه! اين اسيريها نشد سد رهم، بنگر! 

چها با خطبه‏هاى خود به روز دشمن آوردم؟ ! (2

http://www.abas-ebn-ali.com/images/Abas.jpgحیدرون میگن حسین ،

 

فاطمیون میگن حسین ،

 

زینبیون میگن حسین،

 

 حسین میگه اباالفسلطان عشقضل

  http://www.abas-ebn-ali.com/images/Abas.jpg

به سوي کربلا از شام ويران ميهمان آيد

صداي واحسينا از زنان و کودکان آيد

نمي دانم چرا يا رب سيه پوش است محمل ها

گمانم از اسيري زينب بي خانمان آيد

براي ديدن قبرت پدر با ديده گريان

سکينه سر زنان سينه زنان و موکنان آيد

رباب خون جگر اشک از فرات ديده مي ريزد

به سوي خوابگاه اصغر شيرين زبان آيد

پريشان ام کلثوم برادر مرده، باد زاري

براي جستجوي دست عباس جوان آيد

عزيزان پيمبر خفته چون گل در کنار هم

پي ديدار گلها بلبل بي آشيان آيد

چو اقيانوس آرامي شده دشت بلا اما

شکسته سر ز طوفان حوداث، قهرمان آيد

به آه و ناله گويد "کربلايي" يا حسين بنگر

به سويت عابدين با زخم زنجير گران آيد

http://www.abas-ebn-ali.com/images/hosein.jpg

اين  آسمان  صدق  و  درو  اختر  صفاست؟  

يا    روضه   ى  مقدس  فرزند  مصطفاست؟

 

اين   داغ  سينه  ى  اسدالله  و فاطمه است؟

يا   باغ  ميوه  ى  دل  زهرا  و  مرتضاست؟

 

اى   ديده،   خوابگاه   حسين  عليست  اين؟ 

يا   منزل   معالى   و  معموره  ى  علاست؟

 

اى  جسم،  خاک  شو،  که  بيابان  محنتست

وى   چشم  آب  ريز، که صحراى کربلاست

 

سرها  برين  بساط،  مگر  کعبه  ى  دلست؟

رخها   بر  آستانه،  مگر  قبله  ى  دعاست؟

 

اى    بر   کنار   و   دوش  نبى  بوده  منزلت

قنديل   قبه   ى   فلکى   خاک  اين  هواست

 

تو     شمع    خاندان   رسولى   به   راستى

پيش   تو  همچو  شمع  بسوزد درون رواست

 

هر   سال  تازه  مي شود اين درد سينه سوز  

سوزى   که کم نگردد و دردى که بي دواست

 

اى   تشنه   ى   فرات،   يکى   ديده   بازکن 

کز   آب  ديده  بر  سر  قبر  تو  دجله  هاست..

 

  اوحدي مراغه ايي

سلطان عشق

گنه از جانب ما نیست اگر مجنونیم

 

                    نرگس چشم تو نگذاشت که عاقل باشیم 

بر مزارت دیدگانی اشک بار آورده ام          قامتی خم گشته، قلبی داغ دار آورده ام

اهل بیتت را به دشت کربلاء تا شهر شام       اشک ریزان بردم و اندوهبار آورده ام

در کنار تربت پاک تو ای سلطان عشق                سید سجاد را با حال زار آورده ام

شد رقیه دخترت کنج خرابه زیر خاک           کز غم جانسوز او قلبی فگار آورده ام

 

 

ملاقات و دواع با قبور شهدای کربلاء

کاروان اهل بیت(ع) همچنان به قصد مدینه حرکت می کرد. وقتی به دو راهی رسیدند، یک راه به طرف کربلاء و راه دیگر به طرف مدینه می رفت. به راهنما گفتند: ما را از راه کربلاء عبور بده.

وقتی که به کربلاء رسیدند، اهل حرم که بی تاب شده بودند، شروع به گریه و عزاداری کردند.(طبق بعضی نقل ها از بالای محمل خودشان را بر روی قبرها می انداختند).

حضرت زینب(س) از شدت مصیبت گریبان خود را پاره کرد و با صدای جانکاه که دلها را جریحه دار می کرد، فرمود:

اَلا یا کربَلا نُوَدِّعُکَ جِسماً          بِلا کَفَنٍ وَ لا غسلٍ دَفیناً

اَلا یا کربَلا نُوَدِّعُکَ روحاً           لِأحمَدَ وَ الوَصِیّ مَعَ الأمیناً

 

صَلَی اللهُ عَلَیکَ یا اَباعَبدِاللهِ الحُسَین(ع)

 

اَلا لَعنَهُ اللهِ عَلَی القَومِ الظّالَمینِ

وَ سَیَعلَمُ الّذینَ ظَلَمُوا اَیَّ مُنقَلِبٍ یَنقَلِبُون

 

همان طور که اشاره شد، اهل بیت امام حسین(ع) در روز اربعین به کربلاء بازگشتند.

در همین روز امام سجاد(ع)، سر مبارک امام حسین(ع) و سایر شهداء را به بدن های مطهرشان ملحق فرمود.

در روایت کثیره است که تا چهل روز بعد از شهادت حضرت امام حسین(ع) از آسمان خون می بارید و این امر تا اربعین ادامه داشت.

 

در ادامه پست قبلی:

مصیبت چنان سنگین است که زمین و آسمان و هرآنچه در آن است در عزای حضرت سیدالشهداء(ع) گریان و نالان و سوگوار هستند و قلب مبارک امام زمانمان(عج)از این درد، شکسته و محزون است. چنانکه در زیارت ناحیه مقدسه اینگونه فرمودند:

 

... فَلِأَ ندُبَنَّکَ صباحاً و مسائاً و لَأَبکِیَنَّ لَکَ بَدَلَ الدُّمُوع دَما . حَسرَهً عَلَیکَ وَ تَأَسُّفاً عَلی ما دَهاکَ وَ تَلَهُّفاً حتّی اَمُوتَ بِلَوعَهِ المُصابِ وَ

غُصَّهِ الاِکتِیابِ.

جَعَلتَ فداک یا ابا عبدالله الحسین(ع)

جَعَلتَ فداک یا ابا صالح المهدی(عج)

 یا مُقَلبَ القُلوُبِ و الابصار

 یا مُدَبـــِرَ اللَــــیلِ و النّــَهار

 یا مُحَوِّلَ الـحَولِ والاَحــوال

 حَوِّل حالِنا اِلی اَحسَنِ الحال

 

 

 

 یا مُقَلبَ القُلوُبِ و الابصار

 یا مُدَبـــِرَ اللَــــیلِ و النّــَهار

 یا مُحَوِّلَ الـحَولِ والاَحــوال

 حَوِّل حالِنا اِلی اَحسَنِ الحال

 تبریک می گویم سال ۱۳۸۵ سال پیامبر الهی بر رهبرم همه ایرانیان عزیز   وخانواده عزیزم   وتو که همیشه دوستت دارم

 شکوفه بهار

 

  ستاره بر نگاهش رشک می برد

فرات امواج خون واشک می برد

وخورشید از عطش  می سوخت آن روز

 که مردی روی دوشش  مشک می برد

 

آرزوی کربلا دارد دلم

یک جهان شور ونوا دارد دلم

هفت وادی گر بود تا کوی دوست

دیده ای را ه آشنا دارد دلم

گرچه صد دام است در هر گام من

از قضا پرواکجا دارد دلم

تیر اگر بارد در این ره کوبیار

 جوشن از حرز ولا دارد دلم

آب حیوان گر به ظلمت اندر است

 پرتو صدق و صفا دارد دلم

خار و خارا سد راه وصل نیست

   پرنیان در زیر پا دارد دلم

 غافلی از شور و حال عاشقان

ای که می پرسی چه ها دارد دلم

 کربلا دارالشفای عاشق است

روبدان دارالشفا دارد دلم

 می روم همراه جانبازان عشق

 چشم یاری با خدا دارد دلم

 

خدایا فرج آقا صاحب الزمان نزدیک کن 

 

 

                 امین یا رب ال عالمین شکوفه بهار  سا عت ۱۱ شب سال ۸۵ اول شب سال  یا علی حیدر مدد

 

 یا مُقَلبَ القُلوُبِ و الابصار

 یا مُدَبـــِرَ اللَــــیلِ و النّــَهار

 یا مُحَوِّلَ الـحَولِ والاَحــوال

 حَوِّل حالِنا اِلی اَحسَنِ الحال

 

آقامون دلبره

 دلها رو می خره

 کـربـــلا می بــره

 با اون نسیمی که داره عطر گل یاس

 

 آقامون می دونه

 ایــن دل دیــوونه

 دوست داره بخونه

 میون بین الحرمین روضه عباس

 

 کاش دلهامون یه بار دیگه بشه خدایی

 کاش همه مون یه روز بشیم کرب وبلایی

 

 

 

 

کلامی از مولا:

 

اگر خواهی که ايمانت محکم باشد .

راضی و خشنود باش به آنچه درباره ات مقدر شده

چه به زيان تو باشد و چه به سودت

و به هيچ کس جز خدای سبحان اميد نداشته باش .

چشم به راه مقدرات الهی باش !

 

إِنِّي تَوَكَّلْتُ عَلَى اللّهِ رَبِّي وَرَبِّكُم

مَّا مِن دَآبَّةٍ إِلاَّ هُوَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهَا

إِنَّ رَبِّي عَلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ

 

من بر خدای يکتا که پروردگار من و پروردگار شماست توکل کردم

هيچ جنبنده ای نيست مگر آنکه زمام اختيارش را او گرفته است

هر آينه پروردگارمن بر صراط مستقيم است.

 


 

السلام ای کاشف کلیم

السلام ایساحل نوح نسیم

السلام ای اشک معصوم مسیح

السلام ای آهمظلوم ضربیح

السلام ای مسجد الاقصی تنت

 السلام ای طشت یحیی دامنت

 السلام ای بغض  بلبل های ما

 السلامای گریه گل های ما

 السلام ای سبزدار خاک ها السلام ای خون سرخ تا ک ها

ای حسین عشق منی    ای عباس من دلدادی توام تو دلربای من

هفت سین قرآن مجید :

 

۱- سلامٌ قولاً مِن رَبِّ رحيم. ( يس/۵۸)

۲- سلامٌ علي نوح ٍ في العالمين. ( صافات/۷۹)

۳- سلامٌ علي اِبراهيم. ( صافات/۱۰۹)

۴- سلامُ عـَلي موُسي و هارون. (صافات/۱۲۰)

۵- سلامُ علي آلِ ياسين. ( صافات/۱۳۰)

۶- سلامٌ عـَليکُم طِبتُم فادخـُلوُها خالدين. ( زمر/۷۳)

۷- سلامُ هيَ حتّي مَطلَعِ الفـَجر. ( قدر/۵)

برآمد باد صبح و بوی نوروز

به کام دوستان و بخت پیروز

 

مبارک بادت این سال و همه سال

همایون بادت این روز و همه روز

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و نهم اسفند 1384ساعت 7:18 بعد از ظهر  توسط کربلائی سیده شکوفه بهار کنیز ابوالفضل(ع)  | 

این حسین کیست که عالم همه دیوانه اوست

این چه شمعی است که جانها همه پروانه اوست

 

باز طوفانی شده دریای دل

موج سر بر ساحل غم میزند

باز هم خورشید رنگ خون گرفت

بر زمین نقشی ز ماتم میزند

 

باز جام دیده ها لبریز شد

باز زخم سینه ها سر باز کرد

در میان ناله و اندوه و اشک

حنجرم فریادها آغاز کرد 

 

می نویسم شرح این غم نامه را

داستان مشک و اشک و تیر را

می نویسم از سری کز عشق دوست

کرد حیران تیغه شمشیر را 

 

گوئیا با آن همه بیگانگی

آب هم با تشنگان بیگانه بود

در میان آن همه نامردمی

اشک آب و دیده ها پیمانه بود 

 

می شود خورشید را انکار کرد؟

زیر سم اسبها در خاک کرد؟

می شود آیا که نقش عشق را

از درون سینه هامان پاک کرد؟ 

 

گر نشان عشق را گم کرده ایم

در میان آتش آن خیمه هاست

گر به دنبال حقیقت میرویم

حق همینجا حق به روی نیزه هاست

 

گریه ها بر حال خود باید کنیم

او که خندان رفت چون آزاد شد

ما سکوت مرگباری کرده ایم

....او برای قرنها فریاد شد

 

بازهم در ماتم روی حسین

باز هم در سوگ آن آلاله ایم

یادتان باشد حیات عشق را

وامدار خون سرخ لاله ایم

التماس دعا برای همه دوستانعاشورائيان

اي آسماني تر از يك دل شكسته!

دل مجنون را كدام آدينه ،با ناز نگاهت

مجنون تر مي كني؟

قصه غريبي است بي تو عبور كردن

از دل جمعه‌ها

من وستاره‌ها يكشب در حضور خدا،

براي آمدنت

خورشيد را قرباني كرديم

ميدانم مي‌آيي

نذر كردم،عطر تمام نرگسها را

پيشكش نگاه خسته‌ات كنم

وبه شقايق‌هاي عالم بگويم

دوستت دارم و انتظار ظهورت را ميكشم

                                 مهدي جان

 

اللهم عجل لوليك الفرج 

مولاي من هر سلامي در واپسين لحظات انتظاره عليكم السلام رامي كشد

 

اما  اين دل انقدركبود گشته است كه گوش را از شنيدن عليكم السلام

 

بازمي دارد مولاي من دركدامين ادينه ميايي چه جمعه ها كه انتظار امدنت

 

راكشيده ام وچه عصرجمعه هايي كه اشك مهمان چشمانم بوده است ازنيامدنت

 

چه شب ها تا سحردعاي فرجت راخوانده ام وچه سپيده دم هايي كه با دعاي عهدت

 

     مانوس شده ام تا توبيايي...

 

مولا دركدامين آدينه مي آيي

 

سيد علي تنها مانده است وسپيدي بر محاسنش فايق آمده وپيري برصورتش

 

هويدا تنها مانده است با اندكي بسيجي ...

 

كاش بيايي وبربازوي خسته اش مرهم گذاري ودل شكسته اش راصيدلاني نمايي

مهدي جان

 

خطبه ها

اولین خطبه ای که در آن، پیرامون امام عصر(عج) مطالبی بیان شده است،خطبه100 از نهج البلاغه می باشد؛این خطبه را در هفته سوم از دوران خلافت خود،در سال 35 هجری و در روز جمعه بیان فرموده اند،که در آن جا،امام علی(ع) به سه موضوع پیرامون حضرت ولی عصر (عج) پرداخته است که:

1-      ویژگی های قیام و حکومت امام زمان(عج)

2-      روش زندگی در دوران غیبت امام عصر(عج)

3-      تداوم امامت تا ظهور امام مهدی(عج)

در این خطبه، پس از سخنرانی پیرامون شناخت صفات خدا و ویژگی های رسول اکرم(ص)،می فرماید.

تاریکی موقت است و شما حقیقت جویان به آرزوی خود خواهید رسید.«پس از او چندان که خدا خواهد،زندگانی می گذرانید،تا آن که خدا شخصی را بر انگیزد که شما را متحدسازد وپراکندگی شما را جبران نماید. ای مردم!به چیزی که نیامده دل نبندید،و از آن چه در گذشت،مأیوس نباشید؛که آن که پشت کرد اگر یکی از پاهایش بلغزد و دیگری برقرار باشد، شاید هر دو به جای خود برگشته و استوار ماند؛(کنایه از این که توقف اجرای اسلام حقیقی به دست امامان معصوم(ع) به خاطر جهالت فکری مردم،به طور موقت بوده و به محض آماده شدن زمینه ها یا امامان معصوم (ع) قیام خواهند فرمود و اگر باز هم زمینه فراهم نشد امام مهدی(عج) این امر را تحقق خواند بخشید و اسلام حقیقی را اجرا خواهد کرد) و سپس فرمود: آگاه باشید، مَثَل آل محمّد(ص) چونان ستارگان آسمان است؛ اگر ستاره ای غروب کند، ستاره ی دیگری طلوع خواهد کرد ( تا ظهور صاحب الزمان) گویا می بینم در پرتو خاندان پیامبر (ص) ، نعمت های خدا بر شما تمام شده و شما به آن چه آرزو دارید، رسیده اید

 

غـروب عـمر شـب انـتظار نـزديـک اسـت

طـلـوع مـشـرقـي آن سـوار نزديک است

 

دلـم قـرار نـمـيـگـيـرد از تـلاطـــم عــشـــق

 مگو: براي چه؟ وقت قرارنزديک است

 

اگر که در کف ديوارهـا گـل و لالـه اسـت

 عجيب نيست که ديـدار يار نزديک است

 

بـيـا کـه خـانـــه تـکــانــي کـنـيـم دل ها را

 از انجمـاد کـسالـت ،بـهـار نزديک است

 

بـيـا چـو لالـه تـنـت را بـه زخـم آذيـن بـند

 بيـا و زود بـيـا ! روز بار نزديک است

 

فريب خويش مده ، تشنگيت خواهد کشت

 دوگام پيش بنه چشمه سار نزديک است

 

در آسـمـان پـگـاه، آن پـرنـده را ديــدي ؟

 اسير موج نگردي ، کـنار نزديک است

 

قَالَ اميرالمومنين الامام علي بن ابيطالب (سلام الله تبارك و تعالي عليه و آله)

 

 مَنْ قَصَّرَ فِى الْعَمَلِ ابْتُلِى بِالْهَمِّ وَ لَا حَاجَةَ لِلَّهِ فِيمَنْ لَيْسَ لِلَّهِ فِى مَالِهِ وَ نَفْسِهِ نَصِيبٌ .


حضرت اميرالمومنين امام علي (درود خداوند تبارك و تعالي بر او و آل او) فرمودند

 

آن كس كه در عمل كوتاهى كند، دچار اندوه گردد. و كسي را كه از مال و جانش بهره اى در راه خدا نباشد، خدا را به او نياز نيست.


نهج البلاغه - حكمت ۱۱۱

 

عشق يعني ذكر ناموس خدا

يا علي گفتن به زير دست و پا

عشق يعني جلوه صبر خدا

شرم ايوب نبي از مرتضي

عشق بر دلها شهامت مي دهد

عشق بر غمها حلاوت مي دهد

عشق بر دلداده فرمان مي دهد

عاشق جان داده را جان مي دهد

عشق باعث شد كه دل سامان گرفت

پشت درب خانه زهرا جان گرفت


عشق يعني انقلاب فاطمه

از كبودي چشم خواب فاطمه

عشق يعني عشق ناب فاطمه

بيت الاحزان خراب فاطمه

 

نسيم ظهورنسيم ظهورنسيم ظهور

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هشتم اسفند 1384ساعت 4:59 بعد از ظهر  توسط کربلائی سیده شکوفه بهار کنیز ابوالفضل(ع)  | 

 

 

 

 

 

یه گل یاس شکسته ..... شاخه هاش از هم گسسته

بـاغـبـون خـسـته خـسـتـه ..... کـنـار گـلــش نشستـه

گـل یـاس ،یـاس بهشـته ..... روی گـلبـرگـاش نـوشـته

کـه فـقـط تـو این زمـونه ..... عـشق حیـدر منـو کـشته

عــزیــزم ای هـمـنشیـنـم ..... ای امــیـر الـمـومـنـیـنـم

دعــا کـن تـا مـن بـمـیـرم ..... اشـک چـشمـاتو نـبیـنـم

فــاطـــمـه آروم جـــونـم ..... یـــاور قــامـت کــمــونــم

دعــا کـن اگـه تـو رفـتـی ..... دیـگـه مـن زنـده نـمـونم

بـعـد تـو سـیاهـی بخته ..... زندگی بی تـو چـه سخته

بـمیـرم کـه از لــب تـو ..... خـون مـیریزه لـخـتـه لـخـتـه

...اي سواركاران! بالا رويد و مركب‌ها را به حركت درآوريد، و قهرمانان بيرون آيند: كوش و قوط، سپر به دست و لودپون‌ها كمان در دست. پس اين روز براي آقاي فرمانده لشكريان است، روز انتقام از دشمنان است. پس شمشير را مي‌خورد و سير مي‌شود... چون براي آقاي لشكريان، يك قرباني در سرزمين شمال، نزديك فرات مي‌باشد.

 

و لو تري إذا فزعوا فلا فوت، و أُخذوا من مكان قريب»

و اي كاش مي‌ديدي هنگامي را كه [كافران] وحشت‌زده‌اند [آنجا كه راهِ] گريزي نمانده است و از جايي نزديك گرفتار آمده‌اند. (ترجمه‌ي استاد فولادوند)

اگر ببيني هنگامي كه فريادشان بلند مي‌شود اما نمي‌توانند [از عذاب الهي] بگريزند، و آن‌ها را از جاي نزديكي [كه حتي انتظارش را ندارند] مي‌گيرند [از درماندگي آن‌ها تعجب خواهي كرد]! (ترجمه‌ي آيت‌الله مكارم شيرازي)

سوره‌ي سبأ / 51

در «الكتاب المقدس تحت المجهر»، ابومحمد اردني، ص 155 از سفر ارمياء، فصل 46، آيات 2 الي 11 (به نقل از كتاب «المهدي المنتظر في الفكر الاسلامي»، سيد ثامر هاشم العبيدي) مطلبي نقل شده است كه به نظرم اشاره به شهادت امام حسين(ع) در نزديكي رود فرات مي‌باشد (علاوه بر ارتباط آن با ظهور امام زمان عج).

 

يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ يَأْبَى اللَّهُ إِلاَّ أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ

آن‌ها مي‌خواهند نور خدا را با دهان خود خاموش كنند؛ ولي خدا جز اين نمي‌خواهد كه نور خود را كامل كند، هر چند كافران ناخشنود باشند.

(توبه، 32) (ترجمه‌ي آيت‌الله مكارم شيرازي)

بای ذنب قتلت

هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى‏ وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ

او كسي است كه رسولش را با هدايت و آيين حق فرستاد، تا آن را بر همه‌ي آيين‌ها غالب گرداند، هر چند مشركان كراهت داشته باشند.

(توبه، 33) (ترجمه‌ي آيت‌الله مكارم شيرازي)

 

اين آيه سه بار در قرآن تكرار شده و نشان از اهميت و عظمت موضوع دارد.

جمله‌ي لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ يعني آن را بر تمام مرام‌ها و مسلك‌ها پيروز مي‌گرداند. كلمه‌ي لِيُظْهِرَهُ به گفته‌ي معروف‌ترين مفسرين به دِينِ الْحَقِّ بر مي‌گردد.

بنابراين در اين آيه بشارتي عظيم نهفته است. اين امر در زمان رسول اكرم(ص) با ظهور اسلام و نسخ تمام اديان پيش از آن به وقوع پيوست، و بهترين دليل آن پرداختن جزيه توسط پيروان ديگر اديان به مسلمانان مي‌باشد.

اما امروز وضع به گونه‌اي ديگر مي‌باشد. مسلمانان تعدادشان كمتر از يك چهارم ساكنان زمين است و در كشور هاي اسلامي قوانين غير اسلامي حكومت كرده اديان باطله نبض جوامع را در دست دارند. مسلمانان بسيار تحت فشار هستند. پس اين غلبه چه زماني تحقق خواهد يافت؟

اما اين كه دين اسلام دين جهاني خواهد شد توسط اين آيه بشارت داده شده است. و آن در زمان ظهور مهدي(عج) خواهد بود.

بر اين اساس امام محمد باقر(ع) فرموده‌اند:

«اين آيه بشارت به ظهور مهدي در آخرالزمان مي‌دهد، و به درستي كه او (با تأييد خداوند متعال) دين جدش را بر اديان ديگر پيروز مي‌گرداند، بدان گونه كه در روي زمين مشركي نخواهد بود.»

 

میونه این شهر گناه من گم شدم ای ادما

تنها پناه من شده سینه زنی تو هیئت ها

 

من سینه می زنم می گم  قلبم اقا خونه توست

کبوتر دلم حسین ببین که دیوونه توست

 

انقدر اقا در می زنم تا که درو تو واکنی

با گوشه چشات اقا یه بار منو نگاه کنی

 

تو دلربا و دلبر خدایی تو زاده علی مرتضایی

نگار من ارباب با وفایی خدای من سلطان کربلایی

 

 

 

 

به نام خدا

سلام بر مهدی فاطمه عج

ایام الله

چه زیبا بود فریاد من و تو

میان کوچه ها در زیر رگبار

صدای خشم بی اندازه مان بود

تمام حرفهای روی دیوار

چه زیبا بود بند وحدت ما

که با آن دست شب را بسته بودیم

به فکر پر زدن بودیم و رفتن

اگر چه مثل مرغی خسته بودیم

چه زیبا بود شبهایی که لبها

پر از بوی گل تکبیر بودند

شبی که مشتهای خسته ما

به تنهایی حریف تیر بودند

چه زیبا بود شب را خواب کردن

تمام درد ها را آب کردن

چه زیبا بود در تاریکی شب

نگاهی بر گل مهتاب کردن

چه زیبا بود و زیباتر از آنها

که یک امروز زیبا را بسازیم

همه با یاد آنهایی که رفتند

بهار سبز فردا را بسازیم

*******

الهم عجل لولیک الفرج

حتك حرمت به حرمين شريفين ائمه اطهار تسليت باد

سلام بر مهدي فاطمه عج

دل پريشونم،پريشونم که اربابم نيومد

بعد عمري عاشقي حتي يه شب خوابم نيومد

آسمون عصراي جمعه مثل من بهونه گيره

بارون گريه باهات حرف مي زنه که خيلي ديره

مادر تو دل غمينه

          خون جدت رو زمينه

عشق ما مهدي نيومد

العجل يا حجت الله

                العجل بقية الله

سر زلفت مي بره قلب فرشته ها به غارت

مي دونم که مي شکني هرچي که هست به يک اشارت

دل زينب بي قراره             مادرت چشم انتظاره

شنيدم يه روز مياي که خورشيد از تو پا مي گيره

هر کسي حسينيه آتيش کربلا مي گيره

وقت خوش عهدي و عشقه

غيرت مهدي رو عشقه

العجل يا حجت الله             العجل بقية الله

ميون گريه شنيدم صداي پاي خروشت

به سر عمامه احمد،عباي علي به دوشت

مي کشي به ديده تر،چادر خاکي مادر

شيشه شيشه ياس مي باره نه فلک وقتي بيايي

دوباره آباد ميشه باغ فدک وقتي بيايي

العجل يا حجت الله            العجل بقية الله

مي بري يه روز به سينه

مرهمي براي سينه       آقاجان !پسر فاطمه!

همه دل شکسته ها چشم انتظار ذوالفقارند

شيعه ها تا تو  نياي سر و ساموني ندارن

کار ما به شور و شينه       يا لثارات الحسينه

آقاجان!حرفهاي آخرم

شنيدم براي خاتون مي گيره دل تو هرشب

سر در خيمه سبز تو نوشته عمه زينب

اهل گريه اهل دردي

مثل حيدر کوچه گردي

تا قدم رنجه کني رو چشم من آروم جونم

روضه عموي بي دستت ابالفضل رو مي خونم

علقمه کلبه غم شد

کمر جد تو خم شد

العجل يا حجت الله

العجل بقية الله

الهم عجل لوليک الفرج

 

 

یا حبیبی نورالعین یا سَیدی یا مَهدی ،آه احبّ العزیز! اَنت فی قلبِ منی ِ،اَنت  مَحزون ِمن اَیام المحرمِ الحَرام و اِنی حَزین مِن ظلم العَدوعلی الحَرَم ِآلِ رسول الله و عترتةِ. آجَرکَ الله یا بقیةالله.

بسوز ای دل که مهدی دل غمینه

برای اهلبیت اندوهگینه

بنال ای نی عراق ماتم سرا شد

جهان یکپارچه صاحب عزا شد

ضریح عسکریین  گشت ویران

مکرر شد اها نت بر امامان

خداوندا به حق آل یاسین

نما تو سرنگون آن دشمن دین

ظهور مهدی ما را عیان کن

دل ما شیعیان را شادمان کن

ایا صاحب زمان لبیک لبیک

حسین خون خدا لبیک لبیک

هلا سید علی لبیک لبیک

جهانی یکصدا لبیک لبیک

خداوندا به حق آل طاها                                               

نما نابود آمریکا و اعدا

نما تو قطع دست کین و کینه

و دشمن سرنگونیش همینه

خدایا مهدی ما را عیان کن

دل اهل جهان را شادمان کن

الهم عجل لولیک الفرج     

 

               لحظه های سبز

 

 

 

 

اي كاروان آهسته ران ، آرام جانم ميرود 
                 وان دل كه با خود داشتم با دل ستانم ميرود
 
                                                                                       

 

                                                                                                   

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم اسفند 1384ساعت 9:48 بعد از ظهر  توسط کربلائی سیده شکوفه بهار کنیز ابوالفضل(ع)  | 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و دوم اسفند 1384ساعت 3:22 بعد از ظهر  توسط کربلائی سیده شکوفه بهار کنیز ابوالفضل(ع)  | 

انت في قلبي حسينمست گل ياس 

 

سلام علي قلب زينب الصبور

 

 

انت في قلبي حسين

 

كريم آل طه يا حسن مجتبي

به يكتايي قسم يكتاست عباس

 

سلام علي قلب زينب الصبور

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و دوم اسفند 1384ساعت 2:43 بعد از ظهر  توسط کربلائی سیده شکوفه بهار کنیز ابوالفضل(ع)  | 

Image hosting by TinyPic 

کجایید ای شهیدان خدایی!

بلا جویان دشت کربلایی!

کجایید ای سبک روحان عاشق

پرنده تر ز مرغان هوایی

کجایید ای ز جان و جا رهیده

کسی مر عقل را گوید کجایی

کجایید ای در زندان شکسته

بداده وامداران را رهایی

کجایید ای در مخزن گشاده

کجایید ای نوای بی نوایی

کف دریاست صورتهای عالم

زکف بگذر اگر اهل صفایی

                                 محرم


«أَلا إِنَّ الدَّعِىَّ بْنَ الدَّعِىَّ قَدْ رَكَزَ بَيْنَ اثْنَتَيْنِ بَيْنَ السِّلَّةِ وَ الذِّلَّةِ وَ هَيْهاتَ مِنَّا الذِّلَّةُ يَأْبَى اللّهُ لَنا ذلِكَ وَ

رَسُولُهُ وَ الْمُؤمِنُونَ وَ حُجُورٌ طابَتْ وَ طَهُرَتْ وَ أُنـُوفٌ حَمِيَّةٌ وَ نُفُوسٌ آبِيَـةٌ مِنْ أَنْ نُؤْثِرَ طاعَةَ اللِّئامِ عَلى مَصارِعِ

الْكِرامِ.»:

ای گل نرگس.........یا رقیه..........

محرم

باد غم یکسر به گلشن می وزد                              شمس ماتم هم ز مشرق می وزد

او فتاده بر زمین نینوا                                        ماه رویان گلرخان کربلا

سر به دوش هم نهاده لاله ها                               ناله ها سر داده اند آلاله ها

بلبلان رخت سیه پوشیده اند                                جام زهر مرگ گل نو شیده اند

نیست کس تشییع گلها را کند                               عقده از قلب هزاران وا کند

غنچه نشکفده ای کی چیدنی است                         سوگواری هزاران دیدنی است

بر دل گلها غم آب روان                                    محتضر از داغ هر گل بلبلان

باغبان سر در گریبان برده است                          بس که داغ حسرت گل خورده است

با هزاران خون دل این باغبان                            دوش کرده سیراب این گلستان

در کنار نعش گلها زد فغان                                بر زمین افتاد گوئی داد جان

نعش گلها را چو جان در بر کشید                       باده سرخ بلا را سر کشید

در نظاره بودشان با چشم تر                             گه به سینه می زد و گاهی به سر

می ندانست او به که باید گریست                        کیست قربانی و قربانگاه چیست

راس گلها را به نی دشمن نمود                          طاقتی دیگر هزاران را نبود

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

عشقت آخر بدنم را بسر دار کشید********تن پاکم بسوی کوچه و بازار کشید

تار گیسوی تو بربست دو دستم بر پشت********تا که آخر بسوی مجلس اغیار کشید

نیست جرم من بیچاره بجز عشق حسین********عشق بین عشق که آخر به کجا کار کشید

من کجا کوفه کجا قصر عبید بن زیاد ********بکجا کار مرا عشق رخ یار کشید

ای حسینم نظری کن بسوی بام و ببین********از کمر خنجر خود قاتل خونخوار کشید

قصه ی عشق تو با خون دل امضاء بکنم********باید از پرده برون جمله اسرار کشید

نسخ شد قصه ی عشاق رضائی بجهان********خط بطلان بهمه مسلم بی یار کشید

 

 

ای زداغ تو روان خون دل از دیده حور********بی تو عالم همه ماتمکده تا نفخه صور

ز تماشای تجلای تو مدهوش عالم *********ای سرت سر اناالله و سنان نخله صور

دیده ها گو همه دریا شو دریا همه خون********که پس از قتل تو منسوخ شد آئین سرور

پای در سلسله سجاد و بسر تاج ،یزید********خاک عالم به سر و افسر و دیهیم وقصور

دیر ترسا و سر سبط رسول مدنی********آه اگر طعنه بقرآن زند انجیل و زبور

تا جهان باشد و بوده است که داده است نشان*********میزبان خفته بکاخ اندر و مهمان به تنور

جان فدای تو که از حالت جانبازی تو ********در صف ماریه از یاد بشد شور نشور

انبیاء محو تماشا و ملائک مبهوت********شمر سرشار تمنا و تو سر گرم حضور

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و دوم اسفند 1384ساعت 2:20 بعد از ظهر  توسط کربلائی سیده شکوفه بهار کنیز ابوالفضل(ع)  | 

atashehozoratashehozorخرازیatashehozor

ردّ پايى روى سنگر مانده است
از كدامين نعش بى‏سر مانده است
يك پلاك از يك نشان بى‏نشان
روى خاك گرم سنگر مانده است
آسمان جبهه سوسو مى‏زند
مثل اين‏كه بى‏منور مانده است
روى دوش باد از ياران فقط
پرچم اللّه اكبر مانده است

آسمانى‏ها كمى آهسته تر
يك كبوتر، يك كبوتر مانده است

گلی می میرد تا عشقی به وجود آید و پس از مدت ها عشق

             می میرد تا نهالی سبز شود  در  این صورت ای گل با طراوت

                زیبا برای همیشه پژمرده و پرپر شو تا عشق ها ابدی و

                                  جاودان باقی بمانند

   ای سیمای خسته دلان یار کیستی ؟                                                       

                              ای  جان  فدای  تو   دلدار   کیستی ؟

                      زاهد نماز و رند و نیاز آردت به پیش

                              ای بی نیاز از این دو خریدار کیستی ؟

                       کاری بکار غیر  نداری و  ای  عجب

                               بی کار هم نه ای ز پی کار کیستی ؟

                        پروانه وار دل و جان ز ما ربوده ای

                             روشن نشد که شمع شب تارکیستی ؟

                        سیمای غمگین دل وجان خلق عالمی

                             اما عیان نشد که  تو  خود یار کیستی ؟

                        آن کیست کز تو ای شه خوبان ربوده دل

                             ای  فتنه ی  جهان پی دیدار   کیستی ؟

بنام آنکه اشک را آفرید تا سرزمین وداع آتش نگیرد .    

                     

                                

                                                                               آری این همه آب بود و از این همه آب حتی چند قطره به گلوی علی اصغر نرسید...             

 

‹‹آب آب‌‌‌‌››

تشنگي شد آشكار و آب شد ناياب، آب

تشنه لب هم كودك و هم مادر و هم باب، آب

نوگلان باغ طاها از عطش پژمرده اند

تا نخشكيده، كنيد اين باغ را شاداب، آب

نيست آبي در حرم جز آب چشمان كودكان

آفتاب روي هر مهپاره شد مهتاب، آب

حال اصغر، آب مي گيرد ز چشم تشنه گان

نيست شير و نيست آب و نيست اورا خواب، آب

اي فلك از مهر، از خورشيد خود گرمي بكاه

ابر را گو سايه افكن، تشنه را درياب، آب

كوفيان از پايكوبي دست برداريد - اگر

مي رسد بر گوشتان از خيمه بانگ آب آب

 

آجرك يا بقية الله في مصيبت جدك

                         

 

 

التماس به خدا شجاعت است

          اگر بر آورده شود رحمت است

              اگر بر آورده نشود حکمت است

 

التماس به خلق خدا ذلت است

          اگر بر آورده شود منت است

           اگر بر آورده  نشودخفت است

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و دوم اسفند 1384ساعت 1:56 بعد از ظهر  توسط کربلائی سیده شکوفه بهار کنیز ابوالفضل(ع)  | 

 

خبر آمد كه دگر باره كمين كرده عدو

فوج سرباز مسلح به ره آورده عدو

چاووشي بانگ بزد بار سفر بر بنديد

عزم ره كرده و دستار به سر بر بنديد

همه ي خويش بغير از خود خود برداريد

همگي كاسه ي سر را به خدا بسپاريد

مسپريد به تن دل همه بيدل هستيم

وجز اين نيست اگر هست همه باطل هستيم

پايمان نيست مگر بهر رسيدن به هدف

دست داريد اگر دشنه بگيريد به كف

 

ناگهان باديه از غرش شيران پرشد

دل اين راه ز پافنگ دليران پر شد

همه گفتند به تاكيد كه اينك ماييم

پايمان هست اگر هم نبود بر پاييم

دست اگر هست واگر نيست علم دار هستيم

ما همه پرچم غيرت به سر دار هستيم

خنجري نيست مگر بهر رجز خواندن ما

نيست در گرو رفتن ما ماندن ما

هر كه در بند زمانه است بماند بي ما

هر كه پابسته ي خانه است بماند بي ما

طبل راندنزده شد قافله راهي شد ورفت

آخرين حرف سپه برق نگاهي شدو رفت

رفت تا دشت پر ازبانگ دليران بشود

زوزه ي گرگ گم از نعره ي شيران بشود

رفت تا تعنه زند عشق به سر پنخه ي مرگ

رفت تا پنجه در اندازد در پنجه ي مرگ

رفت تا زنده كند خاطره ي خيبر را

زوزه ي حارث و مرحب علم حيدر (ع)را

راه اين واقعه را ديد و به خاطر بسپرد

هر كه ميرفت دو صد قافله ي دل با خود برد

_وان يكاد)ي ز عزيزي بر پر شالش بود

آن كه ميرفت چه دلها كه به دنبالش بود

رفت و نشنيدم بجز از سوختنش

و نديدم بجز از سوخته ي پيرهنش

مرحبا عود صفت سوختنش در ميدان

واي از عطر دل انگيز درون كفنش

همسرش گفت برو منتظرت خواهم ماند

رفت و بر گشت و نديدم سري بر بدنش

مرحبا بوسه ي آخر به رخ فرزندش

واي از بوسه ي فرزند به صد پاره تنش

آيه خوانديم و دميديم كه تا برگردد

واي از آمدنش آمدنش آمدنش

آري آسوده ي رفتن او خانه ي ماست

آن كه خوابيده به تابوت سر شانه ي ماست

اي برون رفته از قافله ي عسق بيا

تو مترس از ره پر غائله ي عشق بيا

بايد اين راه پر از غرش شيران بشود

راه سرمست ز پافنگ دليران بشود

تا دل راه بداند كه هنوزم هستيم

باز دستار به سر بار سفر بر بستيم

هر كه در بند زمانه است بماند بي ما

هر كه پابسته ي خانه است بماند بي ما

یا ابا صالح المهدی)

بیا کز آمدن تو بهار می آید . . .

و یاس و سوسن و سنبل به بار می آید . . .

نسیم صبح بهاری چو میرسد از راه . . .

در سپیده گشایید ... یار می آید . . .

((تا کی به پس پرده نهان آن رخ ماهت . . .

عمری است که من منتظرم بر سر راهت . . . ))

لبخند    

آندم که خیره شدم در چشمانت

تنها در انتظار یک لبخند بود چشمان من

وحال آنکه نگاهت خیس گریان

و تو در انتظار یک لبخندی

ولی افسوس...

174783.jpg

شرمم باد...

 

راستی شرمم باد

که همه عمربه هر گوشه کنار

یا به هرشهر و دیار

یا به هر کوچه گر می دانستم ٬

 

محفلی از تو به پاست ،

پا نهادم رفتم ،

 

به ادب بوسه زدم بر درو کردم تعظیم

دست و پا بسته به زنجیر تمنا تسلیم

 

همه جا حرف تو بود

عده ای قصه ی زیبایی و مهرت گفتند،

 

آن یکی گفت نداری تو مکان

دیگری گفت نهانی و عیان

 

زاهدی گفت چنینی و چنان

عارفی گفت نه اینی و نه آن

 

الغرض هیچ کس و هیچ کجا

خبر از اصل وجود تو نداشت

 

حرفی از بود و نبود تو نداشت

...

ما ها طی شد و رفت، روزها رفت  و گذشت

 

تا شبی در تپش تنهایی،

در سکوتی مطلق،

 

درفضایی که همه جان بودم

همه ایمان بودم

 

دیدمش چون خورشید ، همه جا می تابید...

 

در دل هرذره

در دل هر موجود، در دل من هم بود !

 

واندر آن حالت بی وزنی و اخلاص وسجود

که دگر عقل نبود ،

 

شد مجسم همه جا دربر چشمم این بیت

 

" سال ها دل طلب جام جم از ما می کرد

و انچه خود داشت زبیگانه تمنا می کرد"

 

راستی شرمم باد !!

که تودر سینه من بودی و من

همه جا درطلبت می گشتم ...!

 

قرن ما شاعر اگر داشت که ، کبوتر با کبوتر باز با باز نبود شاعر پرواز......!*يا علي*

علی را وصف در باور نيايد       زبان هرگز زوصفش برنيايد

علی ترکيبی از زيبا ترين هاست    علی تلفيقی ازشيواترين هاست

علی راز شگفت روز آغاز         علی روح سبکبالی و پرواز

زبان عشق را گويا ترين بود        طريق درد را پويا ترين بود

دل درياييش دريای خون بود      ضميرش چون شهادت لاله گون بود

علی با درد غربت آشنا بود        علی تنها ترين مرد خدا بود

علی در آستين دست خدا داشت       قدم در آستان کبريا داشت

شهادت از وجودش آبرو يافت       شهادت هرچه را دارد ازاو يافت

تپش درسينه اش حرفی دگر داشت     حديث خوردن خون جگرداشت

شگفتا عشق از او وام گيرد            محبت آيد و الهام گيرد

تلاطم پيش پايش سخت آرام          تداوم در حضورش بی سرانجام

توان در پيش پايش نا توان است      فصاحت در حضورش بی زبان است

خطر می لرزد از تکرار نامش       سفر گم می شود در نيم گامش

يورش از ذولفقارش بيم دارد           تهاجم صحبت از تسليم دارد

کفش خونين ترين گلپينه را داشت      ضميرش صافی آيينه را داشت

علی را از گل لا آفريدند               برای عشق مولا آفريدند

سخن هر چند گويم ناتمام است        سخن در حد او صودای خام است

زدريا قطره آوردن هنر نيست        زبانم را توانی بيشتر نيست

ولی تا با سخن گردد دلم جفت         بگويم آنچه آن شوريده می گفت

«علی را قدر پيغمبر شناسد           که هر کی خويش را بهتر شناسد»

 

آسمان ٬ ماه و یک دل ابری که مدام بارانی ست

و هنوز جراحت های این بغض ، گلویم را می سوزاند

آخ که چه تعبیر ناشیانه ای دارد این روایت

و سکوت را نگاه می کنم که

گوشه ای تنها برای خود نرد می بازد !!!

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و دوم اسفند 1384ساعت 12:49 بعد از ظهر  توسط کربلائی سیده شکوفه بهار کنیز ابوالفضل(ع)  | 


«خُطَّ الْمَوْتُ عَلى وُلْدِ آدَمَ مَخَطَّ الْقِلادَةِ عَلى جيدِ الفَتاةِ وَ ما أَوْلَهَنى إِلى أَسْلافى إِشْتِياقَ يَعْقُوبَ إِلى

يُوسُفَ.»:

العجل العجل یا مولای یا صاحب الزمان
اللهم عجل لولیک الفرج
اللهم عجل فی فرج مولانا صاحب الزمان
اللهم ارنی الطلعه الرشیده

التماس دعا
یا مهــــــــــــــــــــــدی

گروه ياران مهديالسلام عليک يا صاحب الزمان ادرکنيوبلاگ دوستداران حضرت مهدي عجل الله تعالى فرجه الشريف

العجل العجل یا مولای یا صاحب الزمان
اللهم عجل لولیک الفرج
اللهم عجل فی فرج مولانا صاحب الزمان
اللهم ارنی الطلعه الرشیده

التماس دعا
یا مهــــــــــــــــــــــدی

گروه ياران مهدي

ای عزیز زهرا !

مهدي جان ! اي عزيز زهرا ! به ما و كسانِمان سختي رسيده و سرمايه ي اندك آورده ايم ، پس پيمانه ي ما را كامل گردان و به ما صدقه و بخشش ده ، بيا بر ما نظري كن ، و دستي بر سر ما كشيده كاملمان كن .

اي عزيز زهرا ! اي خورشيد رخ بر كشيده در پس ابر ، اي سفر كرده ي هجران گزيده ، تا كي تو همچنان در غيبت و ما اين چنين در هجران ؟ جهان جهاني نثار قدومت باد . آيا هجران امروز ما به فرداي وصال تو نمي رسد ؟

 اي عزيز زهرا ! اي پيشواي محرومان ، اي دادخواه مظلومان ، اي فرياد رس درماندگان، اي آخرين اميد ، ديدگان جستجوگر ما بر داروازه ي هر سحر قامت تو را منتظر است ، آيا مي شود كه شام تار هجران ما به صبح روشن وصالت بدل شود .

اي عزيز زهرا ! رايت رسول خدا ، اي آخرين رسالت پيغمبران بر دوش ، اي شمشير علي (ع) بر كف ، و اي عصاي موسي در دست ، اي خاتم سليمان در انگشت ، بر ما چه سخت است كه همگان را ببينيم و تو را نبينيم .

اي عزيز زهرا ! اي كمال موسي را وارث ، اي شكوه عيسي را واجد ، اي صبر ايوب را صاحب ، چه دشوار است كه سخنان همه به گوشمان رسد و صداي دلنشين تو را نشنويم .

اي عزيز زهرا ! اي يادگار خدا در زمين ، اي دست تواناي حق در آستين ، اي قرآن ناطق خدا ، اي رسم اعظم الهي ، چه سخت است كه لطفت را به عيان ببينيم و دشمن در انكار وجود نازنينت بر ما طعنه زند .

اي عزيز زهرا ! اي زاده ي ياسين و طه ، اي فرزند صراط مستقيم ، اي تسلّي بخش زهراي اطهر ، اي پور عسگري ، بر ما چه گران است كه چهره ي دلربايت را ببينيم و تو را نشناسيم ، اي قلب عالم امكان ، اي رحمت بيكران ، آخر در انتظار مقدم پاكت نشسته ايم ، جان و مال و فرزندانمان فداي قدوم تو ، بيا و دستمان گير ، رخ بنما و با يك نگاه اين شب بي جور را به صبح پيروزي بدل نما ، و با هزاران تأسف مي دانيم كه غيبت تو از ماست ، همچنان كه خود فرمودي : « اگر شيعيان ما ، كه خداوند توفيق طاعتشان دهد ، در وفاي به عهد و پيماني كه دارند همدل مي شدند سعادت ديدار ما از ايشان به تاخير نيفتاده و زودتر نصيب آنان مي گشت ، ديداري با شناخت كامل و درست نسبت به ما ، پس ما را از آنان دور نمي دارد مگر اعمالي كه ما را ناخوشايند و از ايشان نمي پسنديم . »

منتظران آقا ! مطمئن باشيد تا صاحب اصلي دين و قرآن نيايد ، اين مشكلات خواهد بود و هر روز رنگي عوض مي كند و هرگز نجات پيدا نخواهيم كرد . اگر امروز درست شود ، فردا مشكل ديگري جاي آن را خواهد گرفت . پس بياييد همه ي خواسته هايمان را كنار گذاشته ، فقط براي فرج و ظهور آقا امام زمان (عج) دعا كنيم .

« اللهم عجل لوليك الفرج

ای گل نرگس.........

گفتم که از فراغت عمريست بي قرارم
گفت  از فـــراق ياران من نيز بي قرارم

گفتم به جز شما من فرياد رس ندارم
گفتا به غير شيعه من نيز کس ندارم

گفتم که ياوررانت مظلوم هر ديــارند
گفتا مرا ببينند مظلــــــــــوم روزگارم

گفتم که شيعيانت در رنـج و در عذابند
گفتا به حال ايشان هر لحظه اشکبارم

گفتم که شيعيانت جمعند به ياري تو
گفتا که من شب و روز در انتظار يارم

گفتم  به شــــيعيانت آيا پيـــــام داري
گفتا که گفته ام من هر دم در انتظارم

گفتم که اي امامم از ما چرا نهانــــــي
گفتا به چشم محرم همواره آشکارم

گفتم به چشم انوار آيا که پا گـــذاري
گفتا که شستشو ده شايدکه پا گذارم

العجل العجل یا مولای یا صاحب الزمان
اللهم عجل لولیک الفرج
اللهم عجل فی فرج مولانا صاحب الزمان
اللهم ارنی الطلعه الرشیده

التماس دعا
یا مهــــــــــــــــــــــدی

 

 

اللهم عجل لولیک الفرج
العجل العجل یا مولای یا صاحب الزمان
ادرکنی یا مولای...

العجل العجل یا مولای یا صاحب الزمان
اللهم عجل لولیک الفرج
اللهم عجل فی فرج مولانا صاحب الزمان
اللهم ارنی الطلعه الرشیده

التماس دعا

یا مهــــــــــــــــــــــدی

 

العجل العجل یا مولای یا صاحب الزمان
اللهم عجل لولیک الفرج
اللهم عجل فی فرج مولانا صاحب الزمان
اللهم ارنی الطلعه الرشیده

التماس دعا
یا مهــــــــــــــــــــــدی

العجل العجل یا مولای یا صاحب الزمان
اللهم عجل لولیک الفرج
اللهم عجل فی فرج مولانا صاحب الزمان
اللهم ارنی الطلعه الرشیده

التماس دعا
یا مهــــــــــــــــــــــدی

 ای عزیز فاطمه کی میای   آقا جان تو را به جان مادر بیا جمعه ها خیلی دل گیر     آقا ما بی کسیم بیا بیا بیایو یسف زهرا بیا جیگر گوشهی فا طمه بیا   .... عزیز بی قرینه کی میای    کی میای دوای در سینه کی میای   

سم الله الرحمن الرحیم اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَةِ بْنِ الْحَسِنْ، صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَ عَلى آبائِه، فى هذِهِ السّاعَةِ وَ فى كُلِّ ساعَةِ، وَلِيّاً وَ حافِظاً وَ قائِداً وَ ناصِراً وَ دَليلاً وَ عَيْناً، حَتّى تُسْكِينَهُ اَرْضَكَ طَوْعاً وَ تُمَتِعَهُ فيها طَويلا ً   برحمتک یا ارحم الراحمین / يا وصي الحسن ، والخلف الحجة ، أيها القائم المنتظر المهدی ، يا ابن رسول الله يا حجة الله على خلقه ، يا سيدنا ومولانا ، إنا توجهنا واستشفعنا وتوسلنا بك إلى الله ، وقدمناك بين يدي حاجاتنا ، يا وجيها عند الله ، اشفع لنا عند الله

 

+ نوشته شده در  جمعه نوزدهم اسفند 1384ساعت 6:1 بعد از ظهر  توسط کربلائی سیده شکوفه بهار کنیز ابوالفضل(ع)  | 

 اي آسماني تر از يك دل شكسته!

دل مجنون را كدام آدينه ،با ناز نگاهت

مجنون تر مي كني؟

قصه غريبي است بي تو عبور كردن

از دل جمعه‌ها

من وستاره‌ها يكشب در حضور خدا،

براي آمدنت

خورشيد را قرباني كرديم

ميدانم مي‌آيي

نذر كردم،عطر تمام نرگسها را

پيشكش نگاه خسته‌ات كنم

وبه شقايق‌هاي عالم بگويم

دوستت دارم و انتظار ظهورت را ميكشم

مهدي جان

به کعبه رفتم و آنجا هوای کوی تو کردم

جمال کعبه تماشا به یاد روی تو کردم

چو حلقۀ در کعبه به صد نیاز گرفتم

دعای حلقۀ گیسوی مُشکْ بویِ تو کردم

 

qoran

در میان دشت گلها انتظارت می کشم

خوشترین امید دلها انتظارت میکشم

 

منتظر بر یوسفم ای مرد شبنم پوش عشق

صبر ایوب زمان من انتظارت می کشم

 

بر خلاف هر تبسم غرق اشک است دیده ام

من حقیرم مرد، والا انتظارت میکشم

 

در نگاه سبز باغ و این سکوت بی کسی

دیر کردی ای دلارا، انتظارت میکشم

 

 

 

بوی عطر انتظار

متراود از سرخی چشمان منتظر مان

و امتداد می يابد

اميدمان

در راهی که انتهايش

سرای سبز توست

بيا ! شب

همانند پيچکی

بر حلقمان پيچيده است

و صبح

 

السلام عليک يا اباعبدالله الحسين (ع)


 

السلام عليک يا ابوالفضل العباس (ع)


 

هيچ داني از چه رو گه گاه آيد زلزله
چون زمين هم مي كند با نام زينب هروله

هيچ داني ازچه رو گه گاه طوفان مي شود
صحنه جنگيدن عباس اكران مي شود


 

مهر تو را به عالم امکان نمي دهم
اين گنج پربهاست من ارزان نمي دهم

گرانتخاب جنت وکويت بمن کنند
کوي تو را به جنت ورضوان نمي دهم


 


خاک کربلاي تو مهر نماز من است
من اين خاک را به ملک سليمان نمي دهم


خوشا بر من که دلدارم حسين است                 

                                           به محشر ياور و يارم حسين است 

سر و کاري ندارم در دو عالم                         

                                  که درهر دو عالم .مددکارم حسين است

مرا كه بيمه اشكم به دكترم مبريد
به درد من چه دوا بهتر از دواي حسين است
به وقت وحشت قبرم بگو چراغ لازم نيست
كه شمع تربت من اشك روضه هاي حسين است

گفت بايد شعر خون در بر كني گفتم به چشم

گفت بايد ترك جان و سر كني گفتم به چشم

گفت بايد از حرم بيرون روي گفتم به چشم

گفت بايد عشق را باور كني گفتم به چشم

گفت اين احرام بيرون كن ز تن تا جاي آن

روز عاشورا كفن بر تن كني گفتم به چشم

گفت نخل عشق و آزادي به عالم تشنه است

بايد آن را سبز و بار آور كني گفتم به چشم

گفت بايد با ژير عطش بايد بسازي تشنه لب

تا شراب وصل را ساغر كني گفتم به چشم

گفت تا نسل جوان از ره نگردد منحرف

بهرشان بايد فدا اكبر كني گفتم به چشم

گفت بايد يادگاري از امام مجتبي

سينه چاك و زينت سنگر كني گفتم به چشم

گفت بايد آب را بخشي به عالم آبرو

دوست دارم ترك آب آور كني گفتم به چشم

گفت بايد تير را بهر نشان خود نشان

بر گلوي نازك اصغر كني گفتم به چشم

گفت بايد حنجرت را جاي زهرا مادرت

بوسه گاه بوسه خواهر كني گفتم به چشم

 

یک آسمان پرنده،رها،روی شاخه ها،

در باغ بامداد،

یک آسمان پرنده،

سرگرم شستشو،

درچشمه سار باد

یک آسمان پرنده،

در جستن چمن،

آزاد، مست، شاد،

از پشت میله ها،

بغضی به هایهای شکستم :


لاجرم زد خيمه عشق بي قرين ... در فضاي ملك ان عشق افرين


 

خواهرش بر سينه و بر سر زنان ... رفت تا گيرد برادر را عِنان


 

سيل اشك بست بر شه راه را ... دود آهش كرد حيران شاه را


 

در قفاي شاه رفتي هر زمان ... بانگ مهلاً مهلايش بر اسمان


 

كه اي سوار سرگردان كم كن شتاب ... جان من لختي  سبك تر زن ركاب


 

تا ببوسم ان رخ دلجوي تو ... تا ببويم ان شكنج موي تو


 

شه سراپا گرم شوق و مست ناز ... گوشه ي چشمي بدان سو كرد باز


 

ديد مِشكين مويي از جنس زنان ... بر فلك دستي و دستي بر عنان


 

زن مگو ، مرد افرين روزگار ... زن مگو ، بِنتُ الجلال ، اُختُ الوِقار


 

زن مگو ، خاك درش نقش جبين ... زن مگو ، دست خدا در آستين


 

باز دل بر عقل ميگيرد عنان ... اهل دل را آتش اندر جان زنان


 

مي دراند پرده ي اهل راز را ... ميزند با ما مخالف ساز را


 

پنجه اندر جامه ي جان ميبرد ... صبر و طاقت را گريبان ميدَرَد


 

هر زمان هنگامه اي سر ميكند ... گر كنم منعش فزون تر ميكند


 

هستِ جان بر خواهرش استقبال كرد ... تا رخش بوسد الف را دال كرد


 

همچو جانِ خود در آغوشش كشيد ... اين سخن آهسته در گوشش كشيد


 

كه اي عِنان گير من آيا زينبي ؟ ... يا كه آه دردمندان در شبي ؟


 

جانِ خواهر در غمم زاري مكن ... با صدا بهرم عزا داري مكن


 

معجر از سر ، پرده از رخ وا مكن ... آفتاب و ماه را رسوا مكن


 

هست بر من ناگوار و نا پسند ... از تو زينب گر صدا گردد بلند


 

هر چه باشد تو علي را دختري ... ماده شيرا ، كي كم از شير نري


 

با زبان زينبي ، شاه هرچه گفت ... با حسيني گوش ، زينب شنوفت


 

با حسيني لب هر انچه گفت راز ... شه به گوش زينبي بشنيد باز


 

گوش عشقا زبان خواهد ز عشق ... فهم عشقا بيان خواهد ز عشق


 

با زبان ديگري ناآواز نيست ... گوش ديگر محرم اين راز نيست


اي سخن گو لحظه اي خاموش باش ... اي زبان ، از پاي تا سر گوش باش


 

تا ببينم از سر صدق و صفا ... شاه را زينب چه مي گويد جواب


 

معني اندر لوح صورت نقش بست ... انچه از جان خواست اندر دل نشست


 

معني خود به چشم خويش ديد ... صورت آينده را از پيش ديد


 

آفتابي كرد  در زينب ظهور ... ذره اي زان آتش باطن طور


 

طلعت جان را به چشم جسم ديد ... در سرا پاي مسماي ، نيست ديد


 

غيب بين گرديد با چشم شُهود ... خواند بر لوح وفا نقش عُهُود


 

ديد تابي در خودو بي تاب شد ... ديده ي خورشيدبين ، پر اب شد


 

صورت حالش پريشاني گرفت ... دست بي تابي به پيشاني گرفت


 

ديد شه لب را به دندان ميگزد ... طبلِ تو اينجا پرده داري ميزند


 

رخ ز بي تابي نمي تابي چرا ... در حضور دوست  بي تابي چرا


 

از تجلي هاي سروِ سهي ... خواست تا زينب كند قالب تهي


 

سايه سان بر پاي ان پاك افتاد ... سينه زن غش كرد و بر خاك افتاد


 

از ركاب اي شه سوار حق پرست ... پاي خالي كن كه زينب شد ز دست


 

گفتگو كردند با هم متصل ... اين به ان ، ان به اين از راه دل


 

گوش عشق،آري زبان خواهدزعشق ... فهم عشق،آري بيان خواهدزعشق


 

ديگر اينجا گفتگو را راه نيست ... پرده افكندند و هيچكس آگاه نيست


 

 


 

 


 

                                    التماس دعا جميعاً 


 

                         عزت زياد ........... يا علي مدد  

اسلام عليك يا اباعبدالله الحسين صلوات الله عليه

غریب مادر حسین

 

اللهم عجل لوليك الفرج

 

 

آليت بعزّتي أن لا أدخل النّار أحداً تولّاه و سلّم له و للأوصيآء من بعده

و لا اُدخل الجنّة من ترك ولايته

و التّسليم له و للاوصيآء من بعده و حقّ القو إنّي ول منّي :

لأملأن جهنّم و أطباقها من أعدائه و لأملأنّ الجنّة من أوليآئه و شيعته

 

 

 

گـفـت کـای جـان بـفـدای ســر تــو **
** کـه جـدا کـرده سـر از پـیــکـر تــو **
** که تو را کشت و زحق شرم نکرد **
** ریــخـت خـون تـو و آزرم نـکــرد **

** کــه بــریــدســت رگ گــــردن تــو **
** بـه کـجا مـانـده پــدر جـان تـن تــو **
** کـه مـرا بـی پــدر و خــوار نـمـود **
** بــه فــراق تـــو گــرفــتــار نـمــود **

صَلَی اللهُ عَلَیکَ یا اَباعَبدِاللهِ الحُسَین(ع)



اَلا لَعنَهُ اللهِ عَلَی القَومِ الظّالَمینِ

وَ سَیَعلَمُ الّذینَ ظَلَمُوا اَیَّ مُنقَلِبٍ یَنقَلِبُون
جعلت فداک یا ابا عبدالله الحسین(ع)



مرا درد و مرا درمان حسين(ع) اســت
مـرا اول مـــــــرا پايان حسين(ع) است

دل هر کـس به ايماني سرشتـــــه
مرا هم دين و هم ايمان حسين(ع) است

همه عالم به اذن حق تعالــــــــــي
چو عبدي سر به فرمان حسين(ع) است

بهشت و جنت و فردوس اعــــــلاء
همه معلــــــــــول پيمان حسين(ع) است

براي هر دلي جانان و جانـــــــــــي
مرا هم جان و هم جانان حسين(ع) است

عقول جن و انس و هم ملائــــــک
به حقِ حق که حيران حسين(ع) است

چو خواهم روضه ي رضوان به فردا
که من را روضه ي رضوان حسين(ع) است

چرا عالم ز جانش نـــــــــــاله دارد
مگر او هم پريشان حسين(ع) است

اگر خواهي ز حال عبد مســــــکين
خوشا حالش که مهمان حسين(ع) است

تو بازار برده ها ارباب حسين(ع) منو خرید
سر سفره حسين(ع) چه چیزایی به من رسید

عکس تو اندازه قاب دل من شده است
عشق تو قاطی این آب و گل من شده است

صداهای شهداء تو گوش ما هی می خونن
قافله داره میره حسینی ها جا نمونن

زندگی بی شهداء برای ما جهنمه
هرچی از هجر اونا گریه کنیم بازم کمه

چی میشه با زینبت(س) ی شب بیای هیئت ما
به خودت قسم آقا، اینجا میشه کربُبلا

به دلم آرزوی مرقد کربلا دارم
دلخوشم یه ارباب کریم و باوفا دارم

هر کی ام یا هر چی ام آقا فقط تو رو دارم
این ی بار رو راست میگم، من بخدا دوستت دارم

کاش می دونستی آقا که من چقدر دوستت دارم
همه شب به عشق تو سر به بیابون می ذارم

دستت رو بذار رو قلبم تا که آروم بگیرم
اگه تو نیای حسين(ع) من بخدا زود می میرم

اسم تو هرجا بیاد همون جا کربلای ماست
اینم از معجزه ارباب باوفای ماست

 

 

 اللهم عجل لوليك الفرج

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه شانزدهم اسفند 1384ساعت 9:57 بعد از ظهر  توسط کربلائی سیده شکوفه بهار کنیز ابوالفضل(ع)  | 

 

 

 

 

                                                                                                                                               

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

دوس دارم صدات كنم تو هم منو نيگا كني

من تو رو نيگات كنم تو هم منو صدا كني

 

قربون چشات برم از راه دوري اومدم

جاي دوري نميره اگه به من نيگا كني

 

دل من زندونيه تويي كه تنها مي توني

قفسو واكني و پرنده رو رها كني

 

مي شه كنج حرمت گوشه قلب من باشه؟

مي شه قلب منو مثل گنبدت طلا كني؟

 

تو سرت شلوغه زير دستيات فراوونن

از خدا مي خوام كمي نيگا به زير پا كني

 

تو غريبي و منم غريبم اما چي مي شه

دل اين غريبه رو با خودت آشنا كني

 

دوس دارم تو ايوون آيينه ت از صب تا غروب

من با تو صفا كنم تو هم منو دعا كني

 

به وفاي كفتراي حرمت منم مي خوام

كفتري باشم كه تنها تو منو هوا كني

 

دلمو گره زدم به پنجره ت دارم مي رم

دوس دارم تا من ميام زود گره هارو وا كني

 

صد هزار دفه م شده پاي ضريح زار مي زنم

تا دلت يه بار بسوزه دردامو دوا كني

 

دوس دارم كه از حالا تا صبح محشر همه شب

من رضا رضا بگم تو هم منو رضا كني

 

 

+ نوشته شده در  شنبه سیزدهم اسفند 1384ساعت 1:47 بعد از ظهر  توسط کربلائی سیده شکوفه بهار کنیز ابوالفضل(ع)  | 

مرا درد و مرا درمان حسين(ع) اســت

مـرا اول مـــــــرا پايان حسين(ع) است

دل هر کـس به ايماني سرشتـــــه

مرا هم دين و هم ايمان حسين(ع) است

همه عالم به اذن حق تعالــــــــــي

چو عبدي سر به فرمان حسين(ع) است

بهشت و جنت و فردوس اعــــــلاء

همه معلــــــــــول پيمان حسين(ع) است

براي هر دلي جانان و جانـــــــــــي

مرا هم جان و هم جانان حسين(ع) است

عقول جن و انس و هم ملائــــــک

به حقِ حق که حيران حسين(ع) است

چو خواهم روضه ي رضوان به فردا

که من را روضه ي رضوان حسين(ع) است

چرا عالم ز جانش نـــــــــــاله دارد

مگر  او هم پريشان حسين(ع) است

قلب

خوشا حالش که مهمان حسين(ع) است

 

 

 

 

 

 

یا اخا ادرک اخا

 

 

 

 

+ نوشته شده در  شنبه سیزدهم اسفند 1384ساعت 1:36 بعد از ظهر  توسط کربلائی سیده شکوفه بهار کنیز ابوالفضل(ع)  | 

 
 
 
ابالفضل دخيلم ...
+ نوشته شده در  شنبه سیزدهم اسفند 1384ساعت 1:29 بعد از ظهر  توسط کربلائی سیده شکوفه بهار کنیز ابوالفضل(ع)  | 

 أعظَمَ اللهُ اُجُورَنا وَ اُجُورَکُم بِمُصابِنا وَ مُصابِکُم لِلتَّخریبِ البُقعَةِ العَسکَرییّن »

فاجعه دلخراش هتک حرمت و تخریب حریم و گنبد مطهر و منوّر عسکریین (علیهماالسلام) را خدمت حضرت حجة بن الحسن العسکری(عجل الله تعالی فرجه الشریف) و تمامی شیعیان و دوستداران آن بزرگواران،تسلیت و تعزیت عرض می نماییم.

یـابـن الـحـسـن بیا،دلها کباب است **
                                            **
گـنـبـد جـدّ و پــدرت،خـراب است
**

                   ** آه و واویــلا ... وای از ســامـراء
**
                                            **
خـون قـلب
زهـرا(س)
و آل پیمبر(ص) **

      ** یا صاحب الزمان عجل ظهورک **

 

                   ** بی حرمـتی نمود،دشـمن خونخوار **
                                            **
به کـعبـۀ عـشـقِ ،شـیـعـۀ خـونـبار **

                   ** از ایـن جـنـایـت ... شـــاه ولایــت **
                                            **
گریان با سوز دل ، تا روز محشر **

     ** یا صاحب الزمان عجل ظهورک **

 عـرش بـر جـلـوۀ رخـسـار حسین(ع) مـی نـازد **
                                        **
عـرش بـر اشـک عــزادار حسین(ع) مـی نـازد **

     ** قـبـر شـش گـوشـه بـه زوّار حسین(ع) مـی نازد **
                                        **
کــربـلاء هــم بــه علمدار حسین(ع) مــی نــازد **

     ** فاطمه(س) ام ابــیـهــا ، بــه حسین(ع) مــی نــازد **
                                        **
هـمـه جـا زینب کبری(س) بـه حسین(ع) مـی نازد **

     ** این حسین(ع) کـیسـت کـه مـحبوب تمام دلهاست **
                                        **
او حسین(ع) است حسین(ع)، میوۀ قلب زهراء(س) **

 

"يا صاحب الزّمان عجّل ظهورک"

 

 

روز ها فکر من این است و همه شب سخنم          که چرا غافل از احوال دل خویشتنم

 

 

از کجا آمده ام  آمدنم بهر چه بود                        به کجا می روم آخر ننمائی و طنم ؟

 

 

 مانده ام سخت عجب کز چه سبب ساخت مرا       یا چه بودست مراد وی از این ساختنم

 

 

 مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک                       دو سه روزی قفسی ساخته اند از بدنم

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه دهم اسفند 1384ساعت 11:51 بعد از ظهر  توسط کربلائی سیده شکوفه بهار کنیز ابوالفضل(ع)  | 

+ نوشته شده در  چهارشنبه دهم اسفند 1384ساعت 11:0 بعد از ظهر  توسط کربلائی سیده شکوفه بهار کنیز ابوالفضل(ع)  | 

HydroForum? GroupHydroForum? Group

HydroForum? Group

HydroForum? Group

HydroForum? Group

 

HydroForum? Group

HydroForum? Group

HydroForum? Group

 

 

این گل ها همشه تقدیم به عزیزم شکوفه   گل محمدی بهار سر سبزم    عزیزم همه ای هستی منی بهارم تولدت مبارک   خوشحالم که ۲۵ بهار را پشت سر گذاشتی عزیزم

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه یکم اسفند 1384ساعت 4:5 بعد از ظهر  توسط کربلائی سیده شکوفه بهار کنیز ابوالفضل(ع)  | 

 
Color
online
Online Dating
Please enter your favorite
color and then click the button.

This form is inoperational!

شكوفه نرگس <عاشق خدا باش تا معشوق خلق نشوی>

اين همه آموزش توپ !

و در آن سوی این چشم انتظاری ها ...

دوستداران و عاشقان یوسف فاطمه زهرا (س)


در عمق خاطراتم حب الحسين اجنني نورالهدي آن سفر کرده که صد قافله دل هم ره اوست ...«اَينَ بَقِيـةاللّه»...  هر کجا که هست خدایا سلامت دارش JavaScript Codes JavaScript Codes

JavaScript Codes

webloger site

P align=center>